از دوره نوجوانی عادت به دیدن تلویزیون نداشتم  هنوز هم به همان عادتم مقید هستم.اما در مهمانی های خانوادگی  طی یک توفیق اجباری مجبور به دیدن سریال میشوم.

چندی پیش  یک قسمت از سریال  ترکیه ای  را دیدم. یک قسمت ۴۵ دقیقه ای

من با دیدن این  قسمت  اینطور متوجه شدم که:

ترک ها : انسان های  بسیار تمیزی (به لحاظ نظافت ظاهری) هستند

بسیاربه خانواده وفادار هستند

مسئولیت فرزندی که از دوست دخترشان متولد میشود را به گردن میگیرند

وقتی قصد ازدواج با دختری را دارند حتما با دوست دختر ها ی قبلی رابطه شان را تمام میکنند.

موضوع طلاق بین ان ها مسئله حل شده ایست. و زن مطلقه مثل یک  فرد عادی در جامعه حق زندگی و کار و تحصیل را دارد.

ان ها  معنای عشق را میفهمند. در کل خیلی با حال هستند.

دیشب یک سریال ایرانی دیدم که فقط برای تهرانی ها پخش میشود

من اینطور  دستگیرم شد

که وضعیت دانشگاههای تهران خراب است.

دختر شهرستانی از تهران سر در نمی اورد

دختر ایرانی (حداقل با ۱۹ سال سن)معنای عشق را نمیفهمد.

دختر شهرستانی نباید در تهران تحصیل کند چرا که تهرانی ها گرگ هستند و او میش

پدر و مادر و کلا خانواده مفهوم بی ارزشی است برای جوان امروزی ایرانی

و ..

ترجیحا کانال را عوض کنیم بهتر است.

من با فرهنگ کشور ترکیه اشنا هستم انچه در این فیلم نشان میداد  عین فرهنگ عام مردمش نبوددر ایران هم زندگی میکنم انچه را هم که نویسنده فیلم ایرانی نشان میداد در اقلیت هم نیست. در استثنا هاست.

کلا از نوشته هایم بر می  اید که ادم مثبتی نیستم. زیادی هم خوشبین نیستم. امااهل سیاه نمایی هم نیستم. دقیقا چه سیاست و تفکری  پشت این نوع فیلم نامه هاست من یکی نفهمیدم!!!